سندرم پیش از قاعدگی (PMS) به تغییراتی در خلق و خو و احساسات، سلامت جسمانی و رفتار اشاره دارد که:
♦بین تخمک گذاری و شروع پریود (تقریباً ۲ هفته قبل از پریود) ایجاد می شود.
♦تا چند روز پس از شروع قاعدگی ادامه می یابد.
♦هر ماه به طور مداوم بروز می کند.
♦بر زندگی روزمره و فعالیت های منظم تأثیر می گذارد.
PMS یک نگرانی بسیار رایج است. تقریباً ۴۸ درصد از زنانی که در سنین باروری هستند PMS را تجربه میکنند و برای حدود ۲۰ درصد از آنها، علائم به اندازهای شدید است که بر روال معمول زندگی آنها تأثیر می گذارد.
علائم PMS
در حالی که PMS اغلب شامل علائم خفیف یا متوسط است که عمدتاً بر زندگی روزمره تأثیر نمی گذارد، این علائم می توانند به اندازه ای شدید باشند که بر فعالیت های روزمره فرد تأثیر بگذارند.
افراد معمولا علائم را به طور مداوم قبل از هر دوره قاعدگی تجربه می کنند. ممکن است فقط برخی از علائم زیر یا چندین مورد را تجربه کنند، اما PMS معمولاً شامل حداقل چند علامت مختلف است.
تغییرات مربوط به PMS در خلق و خو، احساسات و رفتار شما ممکن است شامل موارد زیر باشد:
♦اضطراب، بی قراری، یا احساس سرگیجه
♦عصبانیت و تحریک پذیری غیر معمول
♦تغییرات در اشتها، از جمله افزایش میل به غذا، به ویژه شیرینی
♦تغییرات در الگوهای خواب، از جمله خستگی و بی خوابی
♦افسردگی، که ممکن است شامل گریه یا گریه ناگهانی و غیرقابل کنترل باشد
♦تغییرات سریع در خلق و خو و طغیان عاطفی
♦کاهش میل جنسی
♦مشکل در تمرکز یا به خاطر سپردن اطلاعات
♦علائم فیزیکی
با سندرم پیش از قاعدگی، احتمالاً متوجه برخی علائم فیزیکی نیز خواهید شد، مانند:
♦نفخ شکم
♦گرفتگی عضلات
♦سینه های دردناک و متورم
♦آکنه
♦یبوست
♦اسهال
♦سردرد
♦درد کمر و عضله
♦حساسیت غیر معمول به نور یا صدا
♦بیحالی غیر معمول
چه چیزی باعث PMS می شود؟
تحقیقات علمی دلیل قطعی یا توضیحی برای اینکه چرا برخی افراد PMS را شدیدتر از دیگران تجربه می کنند، ندارند. با این حال، محققان چند نظریه مختلف ارائه کرده اند.
♦تغییرات چرخه هورمون ها
بسیاری از کارشناسان معتقدند PMS در پاسخ به تغییر سطح هورمون های استروژن و پروژسترون اتفاق می افتد. این هورمون ها به طور طبیعی در طول چرخه قاعدگی شما در نوسان هستند. در طول فاز لوتئال، که دوره بعد از تخمکگذاری است، هورمونها به اوج خود میرسند و سپس به سرعت کاهش مییابند که ممکن است منجر به اضطراب، تحریکپذیری و سایر تغییرات خلقی شود.
♦تغییرات شیمیایی در مغز
انتقال دهنده های عصبی سروتونین و نوراپی نفرین چندین عملکرد مهم در بدن دارند، از جمله کمک به تنظیم خلق و خو، احساسات و رفتار. این پیام رسان های شیمیایی ممکن است در علائم PMS نیز نقش داشته باشند. به عنوان مثال، کاهش استروژن ممکن است باعث آزاد شدن نوراپی نفرین شود که منجر به کاهش تولید دوپامین، استیل کولین و سروتونین می شود. این تغییرات می توانند باعث مشکلات خواب شوند و منجر به خلق و خوی ضعیف یا افسردگی شوند.
♦شرایط سلامت روانی فرد
سابقه خانوادگی PMS، اختلال دوقطبی یا افسردگی، از جمله افسردگی پس از زایمان می تواند احتمال بروز PMS را افزایش دهد.
♦عوامل مرتبط با سبک زندگی
برخی عادات ممکن است بر شدت علائم PMS شما تأثیر بگذارد. عوامل بالقوه سبک زندگی که می توانند علائم PMS را بدتر کنند عبارتند از:
سیگار کشیدن، خوردن غذاهای پر از چربی و قند و نمک، فقدان فعالیت بدنی منظم و کمبود خواب با کیفیت
تحقیقات انجام شده مصرف الکل را نیز با افزایش خطر PMS مرتبط می کنند. اگر زیاد مشروبات الکلی می نوشید، احتمالاً علائم PMS را تجربه خواهید کرد.
تسکین علائم PMS
در حالی که هیچ درمانی برای PMS وجود ندارد، می توانید اقداماتی را برای کاهش علائم خود انجام دهید.
برای رهایی از علائم خفیف یا متوسط، می توانید راهکارهای زیر را امتحان کنید:
♦برای کاهش نفخ شکم، مایعات فراوان مانند دمنوش های گیاهی مثل بابونه بنوشید که ممکن است گرفتگی عضلات را کاهش دهند.
♦رژیم غذایی متعادلی داشته باشید که شامل میوه، سبزیجات و غلات کامل باشد.
♦مصرف شکر، نمک، کافئین و الکل را کاهش دهید.
♦از پزشک خود در خصوص مصرف مکمل هایی مانند اسید فولیک، ویتامین B-6، کلسیم و منیزیم برای کمک به کاهش گرفتگی عضلات و علائم خلق و خوی مشورت بگیرید.
♦سعی کنید ویتامین D بیشتری از طریق نور طبیعی، غذا یا مکمل ها دریافت کنید.
♦سعی کنید هر شب ۷ تا ۹ ساعت بخوابید تا به رفع خستگی و بهبود سلامت کلی خود کمک کنید.
♦در صورت امکان، سعی کنید روزانه حداقل نیم ساعت فعالیت بدنی داشته باشید. ورزش نه تنها می تواند به کاهش نفخ و گرفتگی کمک کند، بلکه به کاهش علائم اضطراب و افسردگی نیز کمک می کند.
♦هر روز زمانی را به خود اختصاص دهید، که ممکن است شامل ورزش، آرامش، زمانی برای سرگرمی ها یا تعاملات اجتماعی باشد.